Палестински христијански свештеници предупредуваат дека древните верски заедници на Западниот Брег и во Источен Ерусалим се соочуваат со постепено исчезнување, додека влијателни американски евангелистички организации финансиски и политички го поддржуваат ширењето на израелските населби. Според нив, христијанскиот ционизам го занемарува постоењето на палестинските верници и нивната борба да останат на земјата на која живеат со векови.
Отец Мунтер Исак, директор на Институтот за мир и правда во Витлеем, и отец Башар Фавадлех од Тајбех, последното целосно христијанско гратче на окупираниот Западен Брег, ги повикуваат верниците од светот лично да ја посетат Палестина и да се запознаат со состојбата на терен.
„Нашето искуство покажува дека на пасторите и на лаиците очите им се отвораат дури откако ќе дојдат во Палестина, ќе ги видат ѕидовите и населбите и ќе ги запознаат семејствата кои се борат за опстанок на сопствената земја“, вели отец Исак.
Палестинските свештеници особено го критикуваат христијанскиот ционизам, движење што ја смета современата држава Израел за исполнување на библиските пророштва. Тие тврдат дека ваквото толкување ги дехуманизира палестинските заедници и ја претвора верата во средство за оправдување политички цели.
„Теологијата е претворена во оружје. Токму тие христијани ја финансираат и поддржуваат најголемата закана за нашиот опстанок на оваа земја“, нагласува Исак.
Тој е роден во христијанскиот град Беит Сахур, во близина на Витлеем, а земјиштето во околината каде што израснал денес е опкружено со израелски населби. Поради осум метри високиот разделен ѕид и ограничувањата на движењето, повеќе не може слободно да патува од Витлеем до христијанските светилишта во Ерусалим.
На Западниот Брег и во Источен Ерусалим живеат околу 50.000 христијани, но нивната заедница сè повеќе се намалува. Во Тајбех, место кое во Евангелието по Јован се споменува како Ефраим, во последните три години се иселиле повеќе од 90 жители, а населението се намалило на околу 1.200 луѓе.
Локалните жители велат дека се плашат да ги обработуваат маслиновите насади поради нападите од израелски доселеници. Бизнисменот Роланд Басир тврди дека неговата фабрика за цемент секојдневно е изложена на напади.
„Да имам прилика да заминам, би заминал веднаш. Тука нема иднина ниту за мене, ниту за моите деца“, признава Басир.
Христијанските лидери во Ерусалим во јануари ја оценија ционистичката идеологија како „штетна“, но американските организации „Христијани обединети за Израел“ и „Христијански пријатели на израелските заедници“ продолжуваат да собираат донации за населбите во областите што ги нарекуваат со библиските имиња Јудеја и Самарија.
Директорката на американската канцеларија на „Христијански пријатели на израелските заедници“, Кимберли Труп, ги отфрла обвинувањата и тврди дека палестинските христијани заминуваат поради притисокот од муслиманското мнозинство, а не поради политиките на Израел. Според неа, христијанскиот ционизам претставува автентично следење на библиското учење дека земјата му припаѓа на еврејскиот народ.
Критиките ги отфрли и поранешниот американски амбасадор во Израел, Мајк Хакаби, кој порача дека евангелистите веруваат во целата Библија и дека нивните ставови немаат врска со расизам.
Сепак, податоците покажуваат дека ставовите се менуваат кај помладите американски евангелисти. Според истражување на Универзитетот во Мериленд од 2025 година, 51 процент од постарите евангелисти чувствуваат поголемо сочувство кон Израелците отколку кон Палестинците, додека кај помладите тој удел изнесува 24 проценти.
Бен Норквист, кој пораснал во Минесота со традиционални христијанско-ционистички убедувања, вели дека го променил ставот откако почнал да ги слуша сведоштвата на Палестинците.
„Сфатив дека Палестинците за мене претходно беа невидливи. Промената на ставот не ме направи помал христијанин. Напротив, чувствувам дека ја открив вистинската верзија на она на што Исус нè повикуваше цело време“, вели тој.
Исак и Фавадлех сметаат дека имаат историска одговорност да го зачуваат христијанското присуство на Светата Земја. Нивната порака е дека опстанокот на овие заедници зависи од правда, љубов кон ближниот и создавање вистински мир.