Руските конструктори патентираа специфичен одбранбен систем наменет за заштита на пешадијата од беспилотни летала. Станува збор за специјално вооружување монтирано директно на војничкиот шлем, чија цел е соборување на непријателските дронови со помош на сачми или заштитна мрежа. Главната карактеристика на овој концепт е што војникот може да го активира без користење на рацете, со силно гризнување на посебен наставок или преку гласовна команда.
Системот е развиен како директен одговор на сè поголемата опасност од камикази-дроновите на современото бојно поле. Овие летала напаѓаат со огромна брзина, оставајќи му на војникот исклучително малку време за маневрирање или употреба на стандардното пешадиско вооружување.
Според патентната документација, опишани се неколку конструкциски варијанти во кои оружјето може да биде поставено на горниот или страничниот дел од шлемот. За насочување и дејствување се предвидени помошен ласер, специјални нишани и интегриран електронски систем за управување, а како дополнителна опрема се наведуваат и специјални камери за навремено детектирање на беспилотните летала.
Механизмот за активирање претставува најневообичаен сегмент од овој патентиран изум. Со цел војникот да ги задржи рацете слободни за други борбени дејства, испукувањето се врши со загризување на специјален устен дел или преку изговарање на гласовна шифра во микрофон.
Зад проектот стојат конструкторите Јуриј Љадјагин и Јуриј Габлија, кои претходно развиваа решенија за електрошок-оружје и системи за неутрализирање на беспилотни летала управувани преку оптички кабли. Сепак, стручната јавност сè уште нема потврда дали ваквиот систем може доволно прецизно и брзо да реагира при реални напади со голема брзина.
Сличен концепт за откривање дронови монтиран на војнички шлем беше презентиран и во септември 2024 година, но тогашниот уред служеше само за попречување на сигналите, додека новото решение нуди физичко соборување на заканата. Патентот сам по себе сè уште не значи постоење на завршен прототип подготвен за воведување во единиците на руската армија.
Како клучни технички предизвици за практична употреба остануваат зголемената тежина на заштитната опрема, оптоварувањето врз вратот и главата на војникот, ризикот од несакано активирање и нивото на прецизност при стрелање во динамични борбени услови.