Нападите кон поранешни функционери ја откриваат внатрешната немоќ на партијата
Во отсуство на политички резултати и кредибилна стратегија, СДСМ се соочува со внатрешна криза, која се манифестира преку јавни напади кон сопствените членови и поранешни функционери. Наместо сериозна дебата за падот на довербата кај гласачите и катастрофалните изборни резултати, раководството избра да ги дискредитира сите што јавно се спротивставуваат на политиката што ја води.
Реакцијата на СДСМ на критиките од поранешни функционери, наместо да биде обид за дијалог или аргументиран политички одговор, се претвори во кампања на дисквалификации и етикетирања. Секој што укажува на кризата и слабите резултати на партијата веднаш се прогласува за „предавник“, „купен“ или дел од надворешни сценарија.
Критиките на Петре Шилегов за маргинализацијата на СДСМ во Скопје и отсуството на комуникација со пратениците беа дочекани со лични напади, наместо аргументирано соочување со падот на поддршката и симболичното присуство во институциите.
Сличен третман доби и Јован Деспотовски, чиј глас за начинот на водење на партијата беше поврзан со надворешни центри на моќ. Таквиот пристап покажува дека секоја различна мисла во СДСМ се третира како закана, а не како можност за корекција.
Раководството на партијата гради наратив дека СДСМ е опкружена со непријатели – од опозицијата, медиумите, па дури и сопствените членови. Во ваква атмосфера, вината е секогаш надвор, а одговорноста никогаш не е внатре.
Овој начин на делување не изгледа како борба против политички противници, туку како обид за задушување на секоја внатрешна критика. СДСМ не се консолидира, туку дополнително се разградува. Партија што ги напаѓа своите поранешни функционери и гласни критичари испраќа порака дека во неа денес се казнува критиката, а не поразот – сигурен пат кон уште подлабока маргинализација.