Билјана Плавшиќ, поранешна членка на военото раководство на Република Српска, која беше осудена за воени злосторства, почина на 96-годишна возраст во Белград.
На 10 јануари 2001 година, Плавшиќ доброволно се предаде на Хашкиот трибунал, пред кој беше обвинета на 7 април 2000 година. Таа се изјасни за виновна за прогон врз политичка, расна и верска основа пред Хашкиот трибунал и беше осудена на 11 години затвор во 2003 година.
Според пресудатана Меѓународниот трибунал во Хаг таа учествувала во прогонот на босанските муслимани, босанските Хрвати и другото несрпско население во 37 општини. Таа, како што е наведено, поддржала кампања за етничка поделба што резултирала со смрт на илјадници цивили и протерување на илјадници и илјадници луѓе од општините во Босна и Херцеговина во многу брутални услови, со повикување на паравоени сили од Србија да им помогнат на силите на босанските Срби во постигнувањето на целта за поделба на етничките групи преку употреба на сила.
На 26 јуни 2003 година, таа беше префрлена од Хаг во Шведска за да ја издржи казната во затворот Хинсеберј, од каде што беше ослободена на крајот на октомври 2009 година во Белград, по отслужување на две третини од казната.
Сепак, седум години по признанието, Плавшиќ го повлече.
Плавшиќ во интервју за шведското списание „Ви“ изјави дека „се жртвувала себеси“.
„Не направив ништо лошо. Се изјаснив за виновна за злосторства против човештвото за да можам да преговарам за другите обвиненија. Да не го направев тоа, судењето можеше да трае три, три и пол години. Со оглед на моите години, тоа не беше прифатлива опција“, рече Плавшиќ.
Претходно, таа беше и членка на Претседателството на БиХ.
Погребот треба да се одржи во Бања Лука.
По студиите, таа беше професорка и декан на Факултетот за природни науки и математика во Сараево. Во пресрет на распадот на поранешна Југославија, таа ја напушти универзитетската кариера и влезе во политиката. На изборите во 1990 година, таа беше избрана за член на колективното Претседателство на Босна и Херцеговина.
Во исто време, таа беше претседател на Советот за заштита на уставниот поредок на Босна и Херцеговина. Во пресрет на избувнувањето на војната во БиХ, во април 1992 година, таа поднесе оставка од двете позиции и се пресели во Претседателството на Република Српска.
Таа го напушти Сараево, каде што војната веќе беше започната, на 20 мај 1992 година, како последен член на српското раководство.
Во Република Српска, таа беше еден од двајцата потпретседатели, сè до 14 септември 1996 година, кога, под притисок на меѓународната заедница, Радован Караџиќ ѝ ги предаде претседателските овластувања.
На изборите таа година, таа беше избрана за претседател на Република Српска, а на следните претседателски избори во 1998 година, беше поразена од кандидатот на Српската радикална партија, Никола Поплашен.
Таа беше исклучена од СДС на 20 јули 1997 година. Еден месец подоцна, таа ја основа партијата Српски народен сојуз и беше избрана за претседател. Поради поразот на локалните избори во април 2000 година, вонредното собрание на СНС ѝ изгласа недоверба на 3 јуни. По таа одлука, таа, со 105 делегати кои ја поддржаа, продолжи да дејствува под оригиналното име на партијата „Српски народен сојуз – Билјана Плавшиќ“.
Во средината на декември 2000 година, Плавшиќ поднесе оставка од функцијата пратеник во Собранието на Република Српска од здравствени причини.
Во Белград, таа живееше во изолација, без политичка активност. Беше разведена и немаше деца.
Таа е единствената жена осудена за воени злосторства од Хашкиот трибунал.