За време на мировните разговори за прекин на војната во Украина што се одржаа во Абу Даби, руската страна наводно побарала повлекување на Финска од составот на НАТО. Дополнително, според информациите објавени во германскиот весник „Билд“, Москва инсистирала и на целосно отстранување на воените бази на Северноатлантската алијанса лоцирани во Естонија, Латвија и Литванија. Овие барања би значеле радикална промена на постоечкиот безбедносен поредок во Европа.
Овие предлози наводно им биле директно презентирани на европските дипломатски претставници за време на преговорите во Абу Даби. Сепак, официјален Кремљ експресно демантираше дека поставил било какво барање за истапување на Финска од Алијансата, а засега нема официјална потврда дали лично претседателот Владимир Путин стои зад сите точки објавени во медиумите.
Според наводите на „Билд“, барањето на Москва подразбира Финска трајно да ја напушти Алијансата и да се врати на неутралниот статус кој го имаше пред своето зачленување во текот на 2023 година.
Истовремено, рускиот предлог содржи услов за повлекување на целокупната воена инфраструктура и базите на НАТО од териториите на балтичките држави Естонија, Латвија и Литванија. Со тоа драстично би се сменило западното одбранбено присуство на североисточното крило на пактот.
Портпаролот на Кремљ, Дмитриј Песков, категорично ги отфрли медиумските тврдења дека Москва испорачала ултиматум за финското членство во НАТО.
„Не знам ништо за тоа. Не, такви услови не се поставени. Дефинитивно не е дискутирано“, рече Песков.
Според неофицијалните нацрт-предлози објавени во германскиот медиум, руската страна би ја задржала контролата врз сите украински територии кои моментално ги држи под окупација, додека Украина би била обврзана да ги препушти преостанатите делови од регионите Донецк и Луганск.
Со ваквото решение, Русија би воспоставила целосна географска контрола врз целиот басен Донбас, вклучувајќи ги и оние стратешки позиции кои нејзината војска досега не успеа да ги освои на фронтот.
Од друга страна, Украина би требало со правни гаранции засекогаш да се откаже од своите аспирации за прием во НАТО и да прифати траен воено неутрален статус. Овој предлог, според изворите, сепак не би го попречувал процесот за идно зачленување на Киев во Европската Унија.
Понатаму, Москва наводно инсистира главните украински пристанишни градови на Црното Море, Одеса и Николаев, да добијат демилитаризиран статус, што значи дека на нивно подрачје не би смеело да има воени бродови и поморски бази.
Паралелно со тоа, посебни меѓународни протоколи би требало да воспостават гаранции за непречена слободна трговска пловидба низ водите на Црното Море и во Балтичкото Море.
Овие руски барања значително ги надминуваат рамките на обично примирје и прекин на воените дејствија, бидејќи директно влијаат врз сувереното право на Украина да ја гради својата одбранбена способност.
Според извештаите на белорускиот медиум „Наша нива“, планот исто така содржи и длабоки уставни преуредувања на државното уредување на Молдавија.
Намерата на официјална Москва е Молдавија да стане федерална држава, која би се состоела од централен ентитет, автономната територија Гагаузија и сепаратистичкиот проруски регион Приднестровие.
Доколку во иднина Молдавија одлучи да пристапи кон Европската Унија, според предложениот механизам, Гагаузија и Приднестровие би стекнале загарантирано право на сопствени референдуми за прогласување независност.
Како противтежа на овие барања, Москва наводно би била подготвена да се согласи на целосно повлекување на своето тактичко нуклеарно оружје што го стационираше во Белорусија.
Русија би презела и писмена обврска да не распоредува ракетни системи со среден дострел на белоруска територија, пред сѐ комплексите од типот „Искандер“ и модернизираните ракети „Орешник“.
Дополнително, според написите на „Наша нива“, компромисниот пакет опфаќа и повлекување на контингентот руски војници кои со децении се распоредени во сепаратистичкиот регион Приднестровие.
Сепак, на неодамнешниот состанок со американските дипломатски претставници Стив Виткоф и Џаред Кушнер, Владимир Путин цврсто го повторил ставот дека категорично се противи на присуство на какви било странски воени сили на украинско тло по потпишување мир.
Рускиот претседател отворено нагласил дека европските војници во Украина веднаш би биле третирани како легитимни воени мети, што би значело директно продолжување на конфликтот.
Путин не ги прифатил ниту идеите за воспоставување широки демилитаризирани или тампон зони меѓу двете завојувани страни, настојувајќи новата признаена државна граница да биде единствената демаркациска линија.
Германскиот весник „Билд“ подвлекува дека ова е само една од неколкуте работни верзии кои кружат низ дипломатските преговарачки канали и дека сѐ уште нема потврда дали Русија сите овие ставки ги поставила како цврсти официјални услови.
До овој момент руската власт не покажува намера да врати ниту еден дел од окупираните територии. Претседателскиот советник Владимир Медински порача дека таква опција воопшто не се разгледува и дека Москва ќе продолжи со проширување на безбедносната тампон зона во пограничните региони Суми и Харков.
И покрај рестартираниот дијалог под покровителство на Соединетите Американски Држави, засега нема суштински напредок околу границите, меѓународните безбедносни гаранции за Украина, како и идниот модел на односи меѓу НАТО и Русија.