Македонската православна црква – Охридска архиепископија и православните верници го одбележуваат големиот христијански празник Свети великомаченик Димитриј, во народот познат како Митровден. Овој ден зазема значајно место во македонската традиција и го означува традиционалниот преод кон зимскиот период од годината.

Свети Димитриј живеел во третиот век и бил роден во Солун како син единец на тогашниот солунски војвода. По смртта на неговиот татко, римскиот император Максимијан го назначил за нов управник на областа, со строга наредба жестоко да ги прогонува и истребува христијаните во градот. Димитриј одбил да ја изврши царската наредба и јавно ја проповедал христијанската вера, поради што бил фрлен во затвор, а подоцна и погубен со копја. На неговиот гроб подоцна била изградена грандиозна базилика во која се чуваат неговите мошти.

Митровден се празнува на 8 ноември според новиот календар и меѓу народот се смета за разделувач меѓу летните полски работи и зимските студени денови. Во македонскиот фолклор е позната народната поговорка која вели: „Дојде ли Митровден, чекај си Ѓурѓовден“. Заедно со Ѓурѓовден, овој датум во минатото претставувал главен термин за договарање на селските раководители и земјоделските работници.

Според традиционалните обичаи, на овој ден завршувале договорите на селските полјаци, говедари, овчари и момоци, им се исплаќала целата годишна заработувачка и се склучувале нови спогодби за претстојниот период. Празникот се одбележува со домашни слави, кршење лепче, месење обредни погачи и организирање големи црковни панаѓури низ бројни македонски села и градови.

Со овој датум се поврзани и многубројни метеоролошки верувања. Според записите на Марко Цепенков, народот верувал дека какво ќе биде времето на самиот празник, такви ќе бидат и следните четириесет дена. Ако Митровден се падне на млада месечина, се сметало дека претстои исклучително тешка и долга зима.

Ден по Митровден, христијанската црква го одбележува споменот на светиот маченик Нестор, млад христијанин кој со благослов од Димитриј го поразил суровиот царски гладијатор Лиј во солунскиот амфитеатар. Во некои краишта во Македонија овој следен ден се нарекува и празник на глувците, при што се почитувале строги забрани за работа во домовите за заштита на житото и брашното.