Црна Гора не ја доведува во прашање примената на Бадентеровиот принцип, но за конечното разграничување со Хрватска е неопходно прво да се утврди специфичната линија на поранешната меѓурепубличка граница во СФРЈ, која на тоа подрачје никогаш не била целосно дефинирана, соопшти кабинетот на премиерот Милојко Спајиќ. Ваквата реакција доаѓа откако хрватскиот премиер Андреј Пленковиќ претходно се закани дека Црна Гора нема да ги затвори преговорите за членство со Европската Унија доколку не ги прифати принципите утврдени од Бадентеровата комисија.
Владата во Подгорица официјално наведе дека е подготвена за компромисно решение и затоа предложи ова отворено прашање најпрво да се решава преку билатерален дијалог. Доколку по тој пат не се постигне согласност, се сугерира спорот да биде изнесен пред соодветна меѓународна правна инстанца. Црногорските власти нагласуваат дека прашањето за разграничување меѓу двете соседни држави е исклучително важно и сложено, поради што на процесот треба да му се пристапи трпеливо, врз основа на цврсти факти и меѓународно право, ослободено од дневнополитичка реторика и дипломатски притисоци.
„Подготвеноста на Црна Гора за компромис е искрена, како и нашата обврска да ги заштитиме легитимните правни позиции и националните интереси. Веруваме дека хрватската страна го разбира ова, бидејќи истиот принцип важи и за неа. Црна Гора не ја доведува во прашање примената на Бадентеровиот принцип, според кој поранешните меѓурепублички граници ја формираат основата на границите на државите создадени со распадот на СФРЈ. Сепак, оваа примена подразбира претходно одредување на специфичната линија која во релевантното време имала карактер на меѓурепубличка граница, а која никогаш не била целосно утврдена во оваа област“, нагласуваат од кабинетот на премиерот Спајиќ.
Од кабинетот дополнително истакнуваат дека Црна Гора нема апсолутно никакви територијални претензии кон други држави и во целост го почитува нивниот територијален интегритет, како и сите претходно потпишани договори со Хрватска. Институциите укажуваат дека суштината лежи во прецизното дефинирање на протегањето на линијата на терен, која заедно со поморското разграничување и трилатералната точка треба да се уреди преку единствен сеопфатен договор за државната граница, притоа потсетувајќи дека слични принципи беа прифатени од Словенија и Хрватска, каде граничниот спор сè уште не е затворен.
Премиерот Спајиќ се залага за јасен двостепен пристап кон проблемот, кој предвидува искрен билатерален дијалог во разумен временски рок, а доколку изостане резултат со добра волја на двете страни, да следи заедничко обраќање до меѓународните правосудни тела.
„Не бараме кратенки на европскиот пат или нечија благонаклонетост. Бараме сите прашања да се гледаат реално, одговорно и во европски дух“, порачаа од црногорската влада, потсетувајќи дека Хрватска во сопствената декларација зазеде став дека билатералните прашања и граничните спорови не треба да претставуваат сопирачка за пристапување на кандидатите кон ЕУ.
Надлежните во Црна Гора оценуваат дека двете земји, како пријателски партнери и сојузници, поседуваат целосен институционален капацитет да го надминат овој проблем со заемна согласност со цел на идните генерации да им се остави стабилен модел во кој пограничните зони ќе претставуваат простор за поврзување и економски развој, а не извор на меѓусебни недоразбирања.
Меѓу барањата што официјален Загреб ги испорачува кон Подгорица се прашањето за копнената и поморската граница на полуостровот Превлака, сопственоста над историскиот брод „Јадран“, паричен надомест и отштета за настраданите хрватски граѓани, пронаоѓањето на исчезнатите лица, судскиот прогон на лицата одговорни за воени злосторства, како и расчистувањето на сложените имотно-правни односи на засегнатите хрватски семејства.
Полуостровот Превлака е лоциран на самиот влез во заливот Бока Которска, во непосредна близина на Дубровник. Хрватските власти го сметаат целиот копнен простор за сопствена територија и целосно го контролираат, тврдејќи дека копнената демаркација е завршена работа, додека главниот судир останува определувањето на поморската граница каде двете земји немаат согласен став околу повлекувањето на линијата на морето, па и покрај привремениот протокол потпишан во 2002 година, конечен договор сè уште не е постигнат.