Нов модел на вештачка интелигенција открива досега непрепознаен образец на електрокардиограм кој би можел да помогне во идентификувањето на лицата со зголемен ризик од ненадејна срцева смрт. Оваа медицинска состојба настанува ненадејно и претставува еден од водечките предизвици во клиничката пракса.
Човечкото срце во текот на едно деноноќие отчукува околу сто илјади пати, но неговата активност може неочекувано да прекине. Ново научно истражување објавено во престижното списание Nature покажува дека напредната компјутерска анализа на ЕКГ-записите овозможува детектирање скриени патолошки обрасци кои вообичаено остануваат незабележани.
Медицинските стручњаци при стандардна процена на ризикот најчесто ја користат ејекциската фракција на левата комора за да утврдат колку крв исфрла срцето со секое отчукување. Овој конвенционален пристап не успева да ги препознае сите загрозени пациенти, додека истовремено неоправдано класифицира одредени поединци како ризични без реална потреба од имплантабилен дефибрилатор.
За надминување на ваквите недостатоци, научниците создадоа специјализиран алгоритам за детално скенирање на електричната спроводливост на срцевиот мускул. За негово тренирање беа употребени повеќе од 440.000 ЕКГ-записи од пациенти во Шведска, по што моделот беше независно тестиран врз база на податоци од речиси 140.000 пациенти од Соединетите Американски Држави и дополнителна група од Тајван.
Електрокардиограмот е неинвазивен, брз и релативно евтин дијагностички метод со кој преку кожни електроди се евидентира електричната активност на органот. Современите системи овозможуваат во тие графици да се детектираат микроскопски отстапувања што човечкото око не може да ги регистрира.
Добиените податоци потврдија дека алгоритмот во шведската група означил 2,2 отсто од испитаниците како високоризични, при што дури седум проценти од нив доживеале фатална срцева смрт во период од една година. Стандардните клинички методи издвоиле 1,9 отсто ризични пациенти со забележана стапка на смртност од 4,6 отсто, но круцијалниот факт е дека двете групи испитаници речиси воопшто не се совпаѓале. Досегашната метода пропуштила да открие дури 86,1 отсто од високоризичните пациенти што ги детектирала вештачката интелигенција.
При самата анализа истражувачите пронајдоа досега непознат електрокардиографски знак во форма на специфично заматен опаѓачки бран на кривата. Според заклучоците на експертите, овој наод упатува на директни структурни промени и фиброза во мускулното ткиво, кои го блокираат нормалното спроведување на импулсите и предизвикуваат опасни аритмии.
Кај високоризичните пациенти кај кои навремено бил вграден дефибрилатор, статистичките параметри покажале за 54,4 отсто пониска стапка на смртност од онаа што иницијално била предвидена. Иако овие сознанија отвораат сериозна шанса за спасување човечки животи, авторите потенцираат дека станува збор за опсервациска студија која наложува дополнителни клинички потврди пред официјалното воведување во секојдневната здравствена пракса.
Ова научно откритие потврдува дека електрокардиограмот, иако се применува повеќе од еден век, сѐ уште крие витални дијагностички податоци што можат да овозможат навремена заштита на загрозените граѓани.
