Студентската листа во Србија предлага можност за четиридневна работна недела со 32 работни часа без намалување на платата, договор на неопределено време по 12 месеци работа, како и повисоки додатоци за ноќна, прекувремена и работа во недела.

Во програмата „Работа и социјални прашања“ се наведува дека актуелното трудово законодавство не ги штити доволно работниците, особено оние кои работат надвор од класичниот работен однос, како и дека прекршувањата на работничките права ретко се казнуваат. Студентската листа најавува и откажување од привлекување инвестиции по цена на евтина работна сила.

Четиридневна работна недела како можност, а не како обврска

Четиридневната работна недела не би била задолжителна. Работодавачите кои ќе се одлучат за ваков модел би можеле да организираат работа во текот на четири дена, односно 32 часа неделно, а работниците би ја задржале досегашната плата.

Прекувремената работа би останала ограничена на осум часа неделно и вкупно 12 часа дневно, како што веќе предвидува Законот за работни односи, но секој прекувремен час би морал да биде евидентиран и платен. Работниците би го добивале распоредот за работа најмалку седум дена однапред, а би се вовело и право да не одговараат на работните барања по завршувањето на работното време.

Договорите на определено време би биле ограничени на една година

Работата на определено време би била ограничена на 12 месеци, со најмногу четири договори со ист работник за истото работно место. Ангажирањето за замена на отсутен работник би можело да трае најмногу 36 месеци.

На работникот на кого му истекува договорот додека е на боледување, договорот би му се продолжувал до враќањето на работа.

Спогодбениот раскин на договорот потпишан под принуда би бил ништовен, а по прогласувањето технолошки вишок, работодавачот шест месеци не би смеел да вработи друг работник на истото работно место.

Топол оброк, регрес и повисоки додатоци

Надоместокот за топол оброк би изнесувал најмалку 10 проценти од просечната плата кај работодавачот, но не помалку од 20 проценти од минималната плата. Регресот би изнесувал најмалку една просечна плата кај работодавачот.

Предложените додатоци на основната плата би изнесувале најмалку:

  • 150 проценти за работа на празник;

  • 110 проценти за работа во недела;

  • 50 проценти за ноќна и за прекувремена работа;

  • 30 проценти за работа во смени;

  • 26 проценти за теренска работа.

Додатокот за работен стаж би изнесувал најмалку 0,5 проценти за секоја година стаж, без оглед на тоа кај кој работодавач е остварен.

Боледувањето во првите 30 дена би било платено најмалку 75 проценти од просечната плата, а работодавачите би биле обврзани во огласите за вработување да го објавуваат распонот на платата.

Права за родителите, штрајк и пензии

Право на породилно отсуство би имала секоја жена која работела пред бременоста, без оглед на видот на договорот, додека татковците би добиле три месеци отсуство по раѓањето на детето.

Рокот за најавување штрајк би се скратил на два дена, а прагот за репрезентативност на синдикатите би се намалил на пет проценти.

Пензиите би се усогласувале двапати годишно, а за граѓаните постари од 65 години кои немаат доволно работен стаж би се вовела социјална пензија.

Казните за предвремено пензионирање би биле укинати по навршувањето 65 години за лицата со најмалку 42 години ефективен работен стаж.

Сето ова засега е само предлог на Студентската листа, а за негово спроведување би биле потребни измени на законите.