Легендарниот хрватски пејач Мате Мишо Ковач почина на 85-годишна возраст. Тој зад себе остави кариера долга повеќе од шест децении, незаборавни хитови и музичко наследство што ги поврзуваше генерациите ширум поранешна Југославија.
Ковач е роден на 16 јули 1941 година во Шибеник. Неговата музичка приказна започнала уште во младоста, кога на 16 години решил целосно да се посвети на пеењето. Во 1961 година го поделил првото место на натпреварот „Прв глас на Шибеник“, а како награда избрал сингл од Елвис Присли, музичар кој подоцна ќе има големо влијание врз неговата понатамошна кариера.
По отслужувањето на воениот рок во Белград, тој се преселил во Загреб. Таму го привлекол вниманието на водечките музички продуценти со изведбата на песната „Не можам да престанам да те сакам“ од Реј Чарлс. Во 1964 година потпишал договор со издавачката куќа „Југотон“ и ја снимил својата прва плоча.
Големиот пробив го доживеал во 1969 година со песната „Повеќе нема да се вратиш“, компонирана од Ѓорѓе Новковиќ. Синглот се продал во речиси 190.000 примероци, а со пет плочи продадени во повеќе од 250.000 примероци, Ковач станал најуспешниот изведувач на „Југотон“ таа година.
Врвот на популарноста го достигнал во 1971 година, кога победи на Сплитскиот фестивал со песната „Ќе заплаче зората“. Неговата препознатлива интерпретација, силниот глас и непосредната комуникација со публиката го претворија во неприкосновена музичка ѕвезда. Во текот на речиси половина век кариера продаде повеќе од 20 милиони плочи.
Меѓу песните по кои ќе остане запаметен се „Остана секогаш иста“, „Ако ме оставиш“, „Ти си песната на мојата душа“, „Далматино“, „Сите пеат, јас не слушам“ и „Еден ден живот“. Неговите настапи се претвораа во масовно заедничко пеење со публиката, а карактеристичните мустаќи, очилата и гестот со крената рака станаа негов препознатлив заштитен знак.
Неговиот живот, сепак, не бил исполнет само со музички успеси. Во 1971 година за малку ќе загинел во сообраќајна несреќа во близина на Задар, по што ги пуштил препознатливите мустаќи за да ја прикрие лузната над горната усна.
Најтешкиот удар го доживеа во 1992 година, кога трагично го загуби својот 16-годишен син Еди. По семејната трагедија се повлече од сцената и минуваше низ исклучително тежок личен период. Во јануари 1999 година, по долгогодишна борба со депресија, се обиде да си го одземе животот, но преживеа.
Подоцна повторно се врати на музиката, снимаше нови албуми, одржуваше настапи и повторно победи на Сплитскиот фестивал. Песната „Далматино“ од тој период стана една од неговите највпечатливи изведби. Во 2012 година ја доби престижната награда „Порин“ за животно дело како признание за неговиот огромен придонес во регионалната музика.
Мишо Ковач зад себе остави над 20 милиони продадени плочи, десетици хитови и кариера што засекогаш ја одбележа музичката историја на просторите на поранешна Југославија.