ИЗРАЕЛ ОБЈАВИ ДЕКА Е УБИЕН ЛАРИЏАНИ, А СО ТОА СЕ ОТВОРИЈА МНОГУ ПРАШАЊА: Кој беше тој и зошто е важен?

Наводното убиство на Лариџани отвора прашања за стабилноста на Иран

Наводното убиство на Али Лариџани, еден од најмоќните луѓе во Иран, може да претставува пресвртница во војната на Блискиот Исток, можеби дури и позначајна од смртта на ајатолахот Али Хамнеи.

Иако Техеран сè уште не ја потврдува неговата смрт, самата можност дека е елиминиран човекот кој имал значајна улога во политичкиот и безбедносниот апарат отвора прашања за евентуална внатрешна стратификација и нестабилност.

Неизвесност и контрадикторни сигнали

Израелскиот министер за одбрана Израел Кац изјави дека Лариџани е убиен во напад, додека иранските власти не даваат јасна потврда и испраќаат контрадикторни сигнали, пишува АФП.

Оваа неизвесност дополнително ги поттикнува шпекулациите, особено имајќи предвид дека во вакви системи отсуството на официјална потврда често укажува на борба за контрола врз наративот и институциите.

Клучна фигура во системот на власта

Лариџани не беше само функционер, туку фигура што ги поврзуваше идеолошките и прагматичните струи, како и теократското водство со безбедносниот апарат.

По смртта на ајатолахот Хамнеи на почетокот на војната, неговото влијание дополнително се засили, правејќи го значаен оперативен фактор во системот.

За разлика од новиот врховен лидер Моџтаба Хамнеи, кој ретко се појавува во јавноста, Лариџани во изминатите недели беше видлив на провладини собири во Техеран, испраќајќи пораки за пркос, наведува АФП.

Ризик од фракциски судири

Неговата улога беше значајна и поради способноста да ги балансира различните центри на моќ во земјата. Како што претходно оцени Али Ваез од Меѓународната кризна група, Лариџани бил „вистински инсајдер и оперативец кој го разбира системот“.

Аналитичарите предупредуваат дека евентуалната потврда за неговата смрт може да има подалекусежни последици, бидејќи тој бил клучниот поврзувач меѓу различните структури на власт.

Неговото евентуално исчезнување отвора простор за судир меѓу теократското раководство и Револуционерната гарда, што може да доведе до фракциски борби и отежнато носење одлуки во услови на конфликт.

Дополнително, прашањето за негов наследник останува отворено. Одложувањето на таква одлука би укажало на несогласувања во системот, додека брзо назначување би значело дека транзицијата е однапред подготвена.