Сенаторот Берни Сандерс и претставникот Марк Такано повторно поднесоа предлог-закон во Конгресот на САД за воведување 32-часовна работна недела.
Нивниот предлог предвидува намалување на работните часови без никакво намалување на платата или на бенефициите за вработените. Иницијативата се заснова на аргументот дека огромниот пораст на продуктивноста и развојот на новите технологии, како што е вештачката интелигенција, треба да доведат до подобри услови за работа. Според извештаите на американските медиуми, предлогот го отвора прашањето за прилагодување на работните стандарди кон современите економски и технолошки реалности.
Предлог-законот и растот на продуктивноста
Сенаторот Сандерс и претставникот Такано официјално поднесоа предлог-закон за скратување на стандардната работна недела во САД на 32 часа, при што би се задржале постоечките плати и бенефиции. Тие го оправдуваат предлогот како неопходен одговор на повеќедеценискиот раст на продуктивноста и на економските промени предизвикани од вештачката интелигенција, автоматизацијата и новите технологии.
Сандерс изјави дека економските придобивки од вештачката интелигенција треба да им припаднат на работниците и нивните семејства, а не само на мала група милијардери и корпоративни раководители. Такано истакна дека 40-часовната работна недела била воспоставена пред речиси 90 години, тврдејќи дека работните стандарди мора да се усогласат со современите работни практики и влијанието на технологијата.
Предлагачите на законот потсетуваат дека Законот за праведни работни стандарди од 1938 година првично вовел 44-часовна работна недела, која две години подоцна била намалена на сегашниот стандард од 40 часа. Тие сметаат дека е дојдено време за ново намалување.
Податоци за прекувремената работа и платите
Главниот аргумент на поддржувачите на законот е дека огромниот пораст на продуктивноста не резултирал со подобар животен стандард за мнозинството работници. Во официјалното соопштение се истакнува дека американските работници денес се повеќе од 400 проценти попродуктивни отколку што биле во 1940-тите години, а сепак милиони од нив истовремено работат подолго време за пониски плати.
Тие го поткрепуваат своето тврдење со податоци од 2019 година, кои покажуваат дека речиси 40 проценти од вработените во САД работат најмалку 50 часа неделно. Дури 18 проценти – или 28,5 милиони луѓе – работат 60 или повеќе часа неделно. Во 2024 година, просечниот американски работник со полно работно време работел речиси 43 часа неделно. Покрај тоа, повеќе од 8,5 милиони Американци имаат повеќе од една работа, при што 4,7 милиони од нив комбинираат работа со полно работно време со дополнителна, споредна работа.
Иницијативата се повикува и на истражувања за задоволството на вработените. Според податоците на Американското психолошко здружение, околу 80 проценти од работниците сметаат дека би биле посреќни и исто толку продуктивни доколку би работеле четиридневна работна недела. Овие наоди им даваат дополнителни аргументи на застапниците за пократка работна недела.
Кој е Сандерс?
Берни Сандерс е американски политичар роден во Бруклин во 1941 година; тој е сенатор од Вермонт и независен пратеник со најдолг стаж во историјата на Конгресот на САД, иако тесно соработува со Демократската партија. Пред да влезе во Сенатот, тој бил градоначалник на Берлингтон (1981–1989) и член на Претставничкиот дом (1991–2007).
Тој се опишува себеси како демократски социјалист и важи за лидер на прогресивното движење во САД; неуспешно се кандидирал за претседателска номинација од Демократската партија во 2016 и 2020 година, завршувајќи на второто место и во двата наврати. Познат е по залагањето за универзална здравствена заштита преку моделот „Медикер за сите“ (Medicare for All) и по борбата против економската нееднаквост.