ПРЕЖИВЕАНИОТ ПЛАНИНАР ЈА ОПИША ТРАГЕДИЈАТА НА ЕЛБРУС: „Се обидувавме да ги спасиме, но бурата беше посилна“

Еден од двајцата преживеани планинари од Босна и Херцеговина, Кемал Видимлиќ, за првпат проговори за Кликс.ба за трагедијата на планината Елбрус во која загинаа пет члена на експедицијата од Босна и Херцеговина. Видимлиќ зад себе има многу освоени врвови над 5.000 метри во висина, успешни акции за спасување на други, но сè што се случи на Елбрус било премногу и непредвидливо.

Сè уште видно потресен, тој вели дека едвај се сеќава на бројни моменти од спуштањето, но дека сликите од почетокот на бурата и последните обиди да ги спаси своите пријатели постојано му се враќаат.

Никој и ништо не може да се подготви за таква бура

Според него, искачувањето започнало во раните утрински часови.

„Прогнозата беше добра. Не беше премногу студено и немаше индикации што ќе се случи“, се сеќава Видимлиќ и додава дека ниту една од прогнозите не претскажувала бура, особено имајќи предвид дека многу групи почнале да се искачуваат.

Проблемите започнале на околу 5.500 метри, кога Алма Окановиќ почнала да се чувствува лошо. Потоа, како што вели тој, таа, д-р Мелиха Чаушевиќ и Денис Окановиќ решиле да се вратат, додека остатокот од групата продолжил уште педесет до сто метри кон врвот.

„Во тој момент започна бурата. Прашавме еден тим што се спушташе каква е ситуацијата таму горе и ни кажаа дека сè е затрупано и дека ништо не може да се види. Веднаш се откажавме од искачувањето и се вративме“, ни рече Видимлиќ.

Спуштајќи се, тие повторно се сретнале со Мелиха, Алма и Денис Окановиќ. Додека состојбата на Алма се влошувала и покрај обидите да ја затоплат, да ѝ помогнат, преживеаниот Харис Адиловиќ одлучил да остане со нив, додека Кемал, Нермин Талам и Алмир Кривдиќ морале да продолжат кон базата за да се обидат да најдат помош бидејќи било невозможно да се воспостави комуникација.

„Се обидовме да контактираме со ГСС во неколку наврати, но никогаш не успеавме да им испратиме порака или да се јавиме бидејќи имаше проблем со мрежата. Во еден момент, решивме дека навистина ни е потребна помош и дека некој мора да се спушти во базата. Харис стигна до мене, Нермин и Алмир, а Алмир веќе губеше сила и почна да паѓа. Му дадовме електролити, витамини, бустери, за да се обидеме да го подигнеме, но не можеше да ја врати силата. Потоа Харис ми рече да трчам долу и да побарам помош“, вели Видимлиќ.

Тој опишува дека условите на планината во тој момент биле речиси невозможни за движење.

„Беше смрзнат дожд, ветерот дуваше толку силно што не можеше да се гледа пред себе. Не можеше ни метар пред тебе да видиш. Тоа ги исцрпи сите луѓе“, рече тој.

Во обидот за спуштање, Видилиќ и Адиловиќ ја изгубиле маркацијата, сето тоа поради екстремен ветер и слаба видливост.

„Исто така, се изгубив неколку пати затоа што ништо не можеше да се види. Некако успеав да излезам од горната зона и го видов центарот дури по околу три часа спуштање“, раскажува Видимлиќ.

Тој истакнува дека во тој момент само сакал да стигне до некого и да го упати кон локацијата за да ѝ помогне на групата.

„Успеав да стигнам до руските планинари и им кажав дека итно ни е потребна помош затоа што луѓето останаа таму горе за време на бурата. Тие веднаш реагираа и ме однесоа во Планинската спасувачка служба, која оттогаш ни беше достапна на сите нас. Веднаш организираа акција, ги упатија луѓето, се погрижија за нас и ни ја обезбедија целата помош“, рече Видимлиќ.

Тој особено емотивно зборува за Харис, кој останал со двајцата исцрпени планинари до последниот момент.

„Харис прво беше во горниот дел со Алма, Денис и Мелиха, а потоа остана со Алмир и Нермин. Тие буквално умреа во неговите раце, тој беше со нив пет часа. Ги масираше, ги охрабруваше и ги убедуваше да издржат. Дури кога не можеше да направи ништо повеќе, почна да го спасува сопствениот живот“, рече тој.

Спуштањето на Харис исто така не беше лесно. Тој се спуштил практично по фотографска меморија. Го згрешил патот по кој дошле, а ГСС го пронашле со помош на сигналите што ги испраќал на околу 4.000 метри надморска височина, далеку од курсот по кој требало да се спушти.

Видимлиќ нагласува дека ниедна временска прогноза не предупредила за бура.

„Ги следевме прогнозите и ниедна од нив не покажа таква бура. Дури и други екипи се искачуваа. Кога ни кажаа дека нема услови таму горе за да продолжиме со искачувањето, сите се откажавме и се вративме“, рече Видимлиќ.

На крајот, признава дека многу моменти од фаталното спуштање се избришани од неговото сеќавање.

„Недостасуваат многу детали во главите за време на спуштањето. Можеби сега е поради замор, но во тоа спуштање, поради маглата, исцрпеноста и сè што се случи, сè сега изгледа како низ магла.. Премногу се случуваше и ќе треба време да се среди“, рече тој.

Руски спасувачи ги извлекуваат телата на загинатите босански планинари, а по нивната идентификација посмртните останки ќе бидат подготвени за транспорт до Босна и Херцеговина, каде што ќе се одржи погребот.

Извор: Курир