Џон Д. Рокфелер IV почина во петокот во својот дом во Вашингтон. Тој во средината на 1960-тите, како социјален работник и наследник на милиони, одлучил да живее со рудари за јаглен во Апалачките Планини, по што станал двапати гувернер на Западна Вирџинија и петпати сенатор на Соединетите Американски Држави.
Поранешниот сенатор почина на 89-годишна возраст во својот семеен дом.
Неговото семејство официјално ја потврди смртта, а веста во јавноста ја соопшти претставничката на семејството Шели Роџерс.
Потеклото на Рокфелер како правнук и имењак на основачот на „Стандард Оил“ му обезбедило национална препознатливост уште додека раководел како гувернер на својата сојузна држава во периодот од 1977 до 1985 година.
Следните 30 години од својата кариера ги поминал во американскиот Сенат, каде што изградил либерален политички профил, дејствувајќи истовремено како застапник за прашањата од националната безбедност и правата на воените ветерани.
На изборите победувал со леснотија, а во рамките на законодавниот дом се залагал за даночни реформи и законски мерки за заштита на животната средина насочени кон контрола на површинското ископување јаглен.
Ваквиот начин на рударство остава трајни последици врз површината на земјиштето и предизвикува интензивна ерозија, наспроти длабокото рударство кое се смета за значително поскапо и поопасно за работниците.
Политичките аналитичари уште тогаш отвораа дебати за негова потенцијална кандидатура за претседател на Соединетите Американски Држави, но Рокфелер одлучи да не брза со такви амбиции.
По атентатот врз сенаторот Роберт Ф. Кенеди од Њујорк во 1968 година, гувернерот Нелсон Рокфелер имаше законско право да го именува неговиот наследник во Сенатот и размислуваше за својот внук.
Наместо тоа, тој доби главно церемонијална четиригодишна функција како државен секретар на Западна Вирџинија, што претставуваше клучна појдовна точка за неговата официјална кандидатура за гувернер во 1972 година.