Иран се соочува со една од најдолгите интернет-блокади во модерната историја, со над 1.000 часа без пристап до глобалната мрежа и сериозни последици врз граѓаните, економијата и информирањето.
Иран се соочува со една од најтешките и најдолгите интернет-блокади во поновата историја. Според извештаите на меѓународниот мониторинг центар „NetBlocks“, земјата веќе надмина 1.000 часа без пристап до глобалната мрежа, што доведе до длабока изолација на милиони граѓани од надворешниот свет.
Прекин на глобалниот интернет, активен само државниот интранет
Ограничувањето на интернет-сообраќајот започнало кон крајот на февруари, веднаш по почетокот на ескалацијата на регионалниот конфликт. Иако државниот интранет, односно „National Information Network“, и натаму функционира и овозможува пристап до локални банкарски услуги, апликации за пораки и владини портали, пристапот до меѓународните сервиси и информативни медиуми е речиси целосно прекинат.
Организациите предупредуваат на сериозно кршење на човековите права
„Ова не е само технички проблем, туку сериозно кршење на човековите права. Повеќе од 90 милиони луѓе се отсечени од можноста да комуницираат со своите семејства во странство и да добиваат објективни информации за случувањата во земјата и регионот“, се наведува во извештаите на организациите за човекови права.
Последици врз економијата, информирањето и црниот пазар
Долготрајниот дигитален мрак, покрај социјалната изолација, остава сериозни последици и врз економијата, транспарентноста и секојдневниот живот. Бројни мали и средни бизниси што зависат од дигиталната трговија се соочуваат со ризик од колапс. Истовремено, ограничувањето на интернетот им овозможува на властите да контролираат што се пласира како вест, што создава сериозен недостиг на веродостојни информации за состојбата на теренот. Поради растечката побарувачка за поврзување со надворешниот свет, на црниот пазар енормно пораснале цените за VPN услуги и специјализирани СИМ-картички, со што интернетот станува луксузна стока.
Аналитичарите предупредуваат дека потегот на иранските власти укажува на нова стратегија на репресија, во која дигиталната изолација се користи како средство за одржување на внатрешната контрола во услови на воена и политичка несигурност.
