Истражувања покажуваат дека начинот на размислување ја менува мозочната активност
Начинот на кој размислуваме не е само моментална психолошка состојба, туку може да има и директно влијание врз структурата и функцијата на мозокот. Научните истражувања укажуваат дека негативните ментални обрасци можат да го намалат активирањето на фронталниот лоб – дел од мозокот кој има клучна улога во донесувањето одлуки, контролата на емоциите и управувањето со стресот.
Овој дел од мозокот често се опишува како центар за управување со нашето однесување. Кога негативните мисли се повторуваат постојано, неговата активност се намалува. Тоа може да доведе до поголема чувствителност на стрес, болка и анксиозност.
Психијатарот Даниел Амен сподели резултати од истражување во кое биле анализирани мозочни снимки од лица кои се соочуваат со анксиозност. Анализата покажала дека негативното размислување не е само минлива ментална состојба, туку е поврзано со променета мозочна активност.
Тимот на Амен анализирал речиси две илјади лица со анксиозност. Целта била да се утврди како постојаните негативни мисловни обрасци влијаат врз мозокот. Резултатите покажале јасна врска – колку почесто човек се препушта на негативни мисли, толку е послаба активноста на фронталниот лоб.
Маѓепсан круг на негативни мисли
Паралелни истражувања покажуваат сличен образец и кај луѓе кои пријавуваат ниско ниво на надеж или задоволство од животот. Кај нив исто така се забележува намалена активност на фронталниот лоб.
Ова создава маѓепсан круг. Кога активноста на овој дел од мозокот е намалена, способноста за смирување на внатрешниот стресен сигнал е послаба. Така негативните мисли стануваат почести и потешко се прекинуваат.
Мозокот може да се менува и да се зајакнува
Научниците нагласуваат дека овој процес не е неповратен. Мозокот е пластичен орган, што значи дека може да се менува и да се прилагодува во текот на животот.
Еден од начините за прекинување на негативниот мисловен циклус е да се преиспитуваат мислите наместо автоматски да се прифаќаат како вистина. Кога ќе се појави песимистичка мисла, корисно е да се постават прашања како: дали оваа мисла е точна, дали е корисна и дали постои поинаков начин да се гледа ситуацијата.
Овој ментален чекор назад го активира фронталниот лоб и ја прекинува автоматската спирала на негативноста.
Истражувањата покажуваат дека и чувството на надеж има важна улога. Активности како поставување мали цели, учење нови вештини или планирање на иднината можат да ги зајакнат мозочните патеки поврзани со оптимизмот.
Негативните мисли можат да го зголемат и чувството на физичка болка. Затоа управувањето со менталната состојба е подеднакво важно како и грижата за телото.
Техники како свесно дишење, кратка физичка активност и стабилна дневна рутина му помагаат на нервниот систем да го препознае чувството на безбедност и да го намали стресот.
Стручњаците потсетуваат и на значењето на основните животни навики. Доволниот сон, стабилното ниво на шеќер во крвта и избегнувањето супстанции кои ја намалуваат мозочната активност се важни фактори за менталното здравје.
Истражувањата покажуваат дека мислите имаат многу поголемо влијание отколку што често се претпоставува. Тие не го обликуваат само нашиот поглед на светот, туку и начинот на кој мозокот ги обработува емоциите и реагира на животните предизвици.
Негативноста е дел од секојдневниот живот, но не мора да го контролира начинот на кој функционира нашиот ум. Кога мислите се анализираат со доза љубопитност, наместо автоматски да се прифаќаат како факти, се создава поотпорен и поурамнотежен мозок.